kraksa

Poniedziałek, 13 września 2010 · dodano: 13.09.2010 | Komentarze 0

Do pracy i z powrotem standardową trasą wydłużoną + wyskok do siostry. W drodze powrotnej (a było już ciemno), jadąc elegancko ścieżką rowerową, ni stąd ni zowąd, chłopak jadący z przeciwka zjechał na moją stronę tuż przede mną... byłem rozpędzony i nie miałem szans go ominąć, on nie miał czasu wrócić na swą stronę, więc bęc! On jechał powoli, nawet z roweru nie spadł (tak myślę), ja przed bęckiem zdążyłem lekko skręcić, co mogło uratować koleżkę przed większymi konsekwencjami, mi to niestety zaszkodziło w tym sensie, że jak już go uderzyłem, to wypieprzyłem się prosto na... miękką trawkę rosnącą obok ścieżki? Nie, to by było zbyt piękne... oczywiście przede mną wyrosła latarnia uliczna! Szczerze, nie pamiętam dokładnie procesu odbijania się. Jak leżałem, przez jakiś czas latały mi gwiazdki przed oczami, jak już powoli zacząłem kumać czaczę, musiałem się wyplątać z roweru, byłem przekonany że coś sobie zrobiłem w nogę... Podniosłem się w sumie dość szybko, ale długo dochodziłem do siebie. Kolano, całe szczęście, sprawiało wrażenie działającego poprawnie. Z zewnątrz obrażeń nie widać wiele, mam pokaleczoną i poobijaną lewą rękę i prawe kolano (ono dostało najmocniej, zaczyna mi puchnąć), obite prawe ramie, lewe udo i tyłek.
Jeśli chodzi o rower, to... hmm, spadł mi łańcuch. I to chyba wszystko. Jutro się przyjrzę, dziś szukałem tylko pierwszoplanowych uszkodzeń, jutro poszukam nowych zadrapań, obić, a może nawet wgnieceń (walnąłem na tyle mocno, że mogły się pojawić).